مغايرتهاي زمان ما
ما امروزه خانه هاي بزرگتراما خانواده هاي كوچكتري داريم،راحتي بيشتر اما زمان كمتر.
مدارك تحصيلي بالاتر اما درك عمومي پائين تر،آگاهي بيشتر اما قدرت تشخيص كمتر داريم.
متخصصان بيشتر اما مشكلات نيز بيشتر،داروهاي بيشتر اما سلامتي كمتر.
بدون ملاحظه ايام را ميگذرا نيم،خيلي كم ميخنديم،خيلي تند رانندگي ميكنيم،خيلي زود عصباني مي شويم،تا دير وقت بيدار مي مانيم،خيلي خسته از خواب بر ميخيزيم،خيلي كم مطالعه ميكنيم،اغلب اوقات تلويزيون نگاه ميكنيم و خيلي به ندرت دعا ميكنيم.
چندين برابر ما يملك داريم اما ارزشهايمان كمتر شده است:خيلي زياد صحبت ميكنيم،به اندارهءكافي دوست نمي داريم،خيلي زياد دروغ مي گوئيم.
زندگي ساختن را ياد گرفته ايم ،نه زندگي كردن را.تنها به زندگي سالهاي عمر را افزوده ايم و نه زندگي را به سالها ي عمرمان.
ما ساختمانهاي بلندتر داريم اما طبع كوتاهتر،بزگراه هاي پهن تر اما ديدگاه هاي باريكتر.
بيشتر خرج ميكنيم اما كمتر داريم،بيشتر ميخريم اما كمتر لذت ميبريم.
ما تا ماه رفته و برگشته ايم اما قادر نيستيم براي ملاقات همسايهءجديدمان از اين سوي خيابان به آن سوي خيابان برويم.
فضاي بيرون را فتح كرده ايم نه فضاي درون را،ما اتم را شكافته ايم نه تعصب درون خود را.
بيشتر مي نويسيم اما كمتر ياد مي گيريم، بيشتر برنامه ميريزيم اما كمتر به انجام ميرسانيم.
عجله كردن را آموخته ايم و نه صبر كردن را در آمد هاي بالاتري داريم اما اصول اخلاقي پائين تر.
كامپيوترهاي بيشتري ميسازيم تا اطلاعات بيشتري را نگهداري كنيم،تارونوشتهاي بيشتري توليد كنيم،اما ارتباطات كمتري داريم،ما كميت بيشتراما كيفيت كمتري داريم.
اكنون زمان غذاهاي آماده اما دير هضم است، سود هاي كلان اما روابط سطحي،فرصت بيشتر اما تفريح كمتر.
تنوع غذائي بيشتر اما تغذيهءناسالم تر، درآمد بيشتر اما طلاق بيشتر،منازل رويائي اما خانواده هاي از هم پاشيده.
بدين دليل بهتر هست كه از امروز هيچ چيز را براي موقعيتهاي خاص نگذاريم،زيرا هر روز زندگي موقعيت خاص است.
در جستجوي دانش باشيم،بيشتر بخوانيم،در ايوان بنشينيم و منظره را تحسين كنيم بدون اينكه توجهي به نيازهايمان داشته باشيم.
زمان بيشتري را با خانواده،و دوستان بگذرانيم،غذاي مورد علاقه يمان را بخوريم و جاهايي برويم كه دوست داريم ببينيم.
زندگي فقط فقط بقاء نيست، بلكه زنجيره اي از لحظه هاي لذت بخش است.
عباراتي مانند(يكي از اين روزها)و (روزي)را از فرهنگ لغت خود خارج كنيد،بيايیم نامه اي را كه قصد داشتيم ،يكي از اين روزها بنويسيم همين امروز بنويسيم.
بيائيد به خانواده و دوستانمان بگوييم كه چقدر آنها را دوست داريم.
هيچ چيزي را كه ميتواند به خنده و شادي شما بيفزايد به تاخير نياندازيد.
(هر روز و هر دقيقه خاص است و شما نميدانيد كه شايد آن مي تواند آخرين لحظه باشد)
و...و...و...
و هر وقت از كلمه ی يكي از اين روزها استفاده كرديد فقط فكر كنيد كه يكي از اين روزها ممكن است شما اينجا نباشيد.......